Abbazia di Monte Oliveto Maggiore

In het jaar 1319 «vanaf de Geboorte van het vleesgeworden Woord, begaven de bovengenoemde mannen, geliefd door God, zich naar deze plaats, met hun gereedschap en hun boeken, om God een toegewijde dienst te bewijzen». Zo beschrijft de monnik Antonio da Barga in de Chronaca van 1450 het ontstaan van Monte Oliveto Maggiore. Giovanni Tolomei (later Sint Bernardus), samen met Patrizio Patrizi en Ambrogio Piccolomini, trok zich terug in de woestenij van Acona om te leven volgens de Regel van Sint-Benedictus. Met de charta fundationis van 1319 werd de plaats tot abdij, waardoor een nieuwe monastieke familie ontstond, die in 1344 werd goedgekeurd. Vandaag kunnen de kerk met het houten koor, de refter, het klooster, de bibliotheek, de apotheek, de kapittelzaal, de kelder en de kruidenwinkel worden bezocht. De gemeenschap leeft hier al meer dan zevenhonderd jaar: ongeveer dertig monniken zetten nog steeds een leven van gebed en werk voort, en vernieuwen dagelijks de benedictijnse traditie.