หมาป่าแห่งกรุงโรม (La Lupa), มาร์คัส ออเรลิอัส, การาวัจโจ, ทัศนียภาพของฟอรัมจากมุมสูง, วีนัส และชาวกอลที่กำลังจะตาย (Galata morente): ไฮไลต์ของพิพิธภัณฑ์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก สำหรับผู้ที่มีเวลาไม่มาก
เด็กแฝดอยู่ที่ไหน? เป็นเวลาหลายศตวรรษ ใต้หมาป่าตัวนี้ไม่มีพวกเขาอยู่ คุณกำลังยืนอยู่ตรงหน้าหมาป่าแห่งกาปิโตลิน (Lupa Capitolina) ประติมากรรมสัมฤทธิ์สูงเจ็ดสิบห้าเซนติเมตร ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่สิบ มันอยู่ที่ลาเตรัน และไม่ใช่งานศิลปะ แต่เป็นสัญลักษณ์แห่งความยุติธรรม ที่นั่นมีการพิจารณาคดี และมีบันทึกการประหารชีวิต «แบบหมาป่า» จนถึงปี 1450 ในปี 1471 สมเด็จพระสันตะปาปาซิสตัสที่สี่ทรงมอบหมาป่าตัวนี้ให้แก่ชาวโรมัน หลังจากนั้นจึงมีผู้เพิ่มเด็กแฝดสองคน ซึ่งบางคนเชื่อว่าเป็นผลงานของปอลไลอูโล ภาพพิมพ์แกะไม้ปี 1499 แสดงให้เห็นหมาป่าพร้อมเด็กแฝดแล้ว ลองมองดูพวกเขา: พวกเขามาทีหลัง เมื่อมีพวกเขา สัญลักษณ์แห่งความยุติธรรมจึงกลายเป็นสัญลักษณ์ของกรุงโรม แล้วหมาป่าถือกำเนิดขึ้นเมื่อใด? หลายปีที่ผ่านมาเชื่อกันว่าเป็นงานของชาวเอทรัสคัน ราวศตวรรษที่ห้าก่อนคริสตกาล และนั่นยังเป็นช่วงเวลาที่ป้ายข้อมูลของพิพิธภัณฑ์ระบุอยู่ ในปี 2006 ผู้บูรณะ อันนา มารีอา การูบา เสนอแนวคิดอื่นว่า อาจเป็นงานสมัยกลาง การวิเคราะห์ดินที่ใช้หล่อชี้ไปที่ศตวรรษที่สิบสาม มีสองการกำหนดอายุที่แข่งขันกันอยู่ และคำถามนี้ยังคงเปิดอยู่ สิ่งที่อยู่ตรงหน้าคุณอาจมีอายุมากกว่าสองพันปี หรือราวแปดศตวรรษ เดินต่อไปตามเส้นทางสู่เอเซดรา ห้องกระจกขนาดใหญ่
ในกรุงโรมเคยมีรูปปั้นขี่ม้าถึงยี่สิบสองรูปเช่นนี้ แล้วเหตุใดจึงเหลือมาถึงเราเพียงรูปเดียวนี้? เงยหน้าขึ้นมองสิ: มาร์cus เอาเรลิอุสบนหลังม้า สัมฤทธิ์สูงสี่เมตรยี่สิบสี่เซนติเมตร อยู่ใต้กระจกในห้องที่ออกแบบโดยคาร์โล อายโมนิโน รูปนี้ถูกหล่อขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 161 ถึง 180 อาจเป็นในปี 176 เพื่อฉลองชัยชนะเหนือชาวเยอรมัน หรืออาจเป็นหลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ แหล่งข้อมูลโบราณไม่เคยกล่าวถึงรูปนี้เลย เป็นเวลาหลายศตวรรษที่รูปนี้อยู่ที่ลาเตรัน เล่ากันว่ารูปนี้รอดมาได้เพราะผู้คนเข้าใจผิดว่าเป็นคอนสแตนติน จักรพรรดิคริสต์องค์แรก ในปี 1538 สมเด็จพระสันตะปาปาเปาโลที่สามทรงให้ย้ายรูปนี้ไปยังกัมปิโดลโย มีเกลันเจโลออกแบบฐาน แม้ว่าดูเหมือนเขาจะไม่เห็นด้วยกับการตั้งรูปนี้ไว้กลางลาน ในปี 1849 ในช่วงการปฏิวัติโรมัน ผู้ชุมนุมนำธงไตรรงค์ใส่ไว้ในมือของรูปนี้ ในปี 1979 ระเบิดลูกหนึ่งที่พาลัซโซ เซนาโตรีโอซึ่งอยู่ใกล้เคียงทำให้ฐานเสียหาย ในลานยังมีตำนานเล่าขานว่า ในวันพิพากษา สัมฤทธิ์จะกลับกลายเป็นทองคำ สิ่งที่คุณเห็นในลานทุกวันนี้เป็นของจำลอง ส่วนต้นฉบับอยู่ที่นี่ ข้างใน ได้รับการปกป้อง ตอนนี้ขึ้นไปชั้นสอง ที่ปินาโกเตกาได้เลย
ภาพวาดของคาราวัจโจสองภาพในห้องเดียวกัน และภาพหนึ่งถูกวาดทับบนภาพอีกภาพหนึ่ง ให้ค้นหาภาพ "หมอดูกับชายหนุ่ม" (Buona ventura) ก่อน หญิงยิปซีคนหนึ่งกำลังอ่านลายมือให้ชายหนุ่ม ตามที่เบลโลรี นักเขียนชีวประวัติเล่าไว้ คาราวัจโจเห็นเธอเดินผ่านมาบนถนนและวาดเธอจากของจริง เขาวาดภาพนี้ในช่วงปีท้าย ๆ ของศตวรรษที่ 16 และผู้ที่ซื้อเป็นคนแรกคือพระคาร์ดินัลเดล มอนเต ในปี ค.ศ. 1977 ภาพถ่ายรังสีเผยความลับว่า ใต้ชั้นสีมีผลงานอีกชิ้นหนึ่งอยู่ คือ "การสวมมงกุฎพระแม่มารี" ของกาวาลิเอร์ ดาร์ปีโน คาราวัจโจวาดทับบนงานของเพื่อนร่วมอาชีพ ตอนนี้ให้ค้นหาภาพ "นักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา" ปี ค.ศ. 1602 ซึ่งชีรีอาโก มัตเตอีสั่งวาดสำหรับวังของเขา ไม่ใช่สำหรับโบสถ์ นักบุญองค์นี้มีชื่อเดียวกับบุตรชายของมัตเตอี คือจิโอวันนี บัตติสตา แล้วท่วงท่าล่ะ คาราวัจโจนำมาจากหนึ่งในภาพเปลือยบนเพดานโค้งของโบสถ์น้อยซิสทีน ผลงานของมีเกลันเจโล ทั้งสองภาพมาถึงกัมปิโดลิโอราวปี ค.ศ. 1750 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่สิบสี่ทรงต้องการผลงานสำหรับพิพิธภัณฑ์ และทรงให้พระคาร์ดินัลวาเลนติ กอนซากาประเมินราคาภาพ "หมอดูกับชายหนุ่ม" ฉบับที่สองอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ ตอนนี้ให้กลับลงมาที่ชั้นล่าง แล้วลงไปยังทางเดินใต้ดิน เมื่อเดินไปได้ครึ่งทาง ให้ขึ้นบันไดด้านข้างที่ขึ้นไปยังตาบูลาริอุม
เพื่อมาถึงที่นี่ คุณได้ผ่านฐานรากของเนินเขา ข้างวิหารของเวอิโอเว วิหารแห่งนี้เก่าแก่กว่าตัวอาคาร และผู้ก่อสร้างได้สร้างเลี่ยงวิหารไป ด้วยเหตุนี้ผังอาคารจึงมีส่วนเว้าเข้าไป ตอนนี้ให้เดินเข้าไปใกล้ซุ้มโค้งที่เปิดโล่ง แล้วมองลงไปข้างล่าง นี่คือฟอรัมโรมัน เมื่อมองจากเบื้องบน พิพิธภัณฑ์หายไป เหลือเพียงเมือง อาคารที่คุณอยู่คือตาบูลาริอุม หอจดหมายเหตุของรัฐ ที่นี่เคยเก็บรักษากฎหมายและเอกสารทางราชการของกรุงโรม ซึ่งจารึกไว้บนแผ่นสัมฤทธิ์ เมื่อ 83 ปีก่อนคริสตกาล เกิดเพลิงไหม้ทำให้เนินเขาเสียหาย ซุลลาผู้เผด็จการสั่งให้สร้างขึ้นใหม่ และผู้ทำงานนี้ให้แล้วเสร็จคือควินตุส ลูตาติอุส กาตูลุส กงสุลในปี 78 ก่อนคริสตกาล วันที่ปรากฏอยู่ในจารึก ตอนนี้ลองมองหาซากวิหารต่าง ๆ ตรงหน้าคุณ วิหารของเวสปาเซียน วิหารของคอนคอร์เดีย และไกลออกไปคือรอสตรา แท่นปราศรัย เมื่อกว่าสองพันปีก่อน กำแพงนี้ปิดฟอรัมทางด้านกัมปิโดลิโอ ทุกวันนี้ยังคงเป็นจุดชมวิว ใช้เวลาสักครู่ จากจุดอื่นใดในพิพิธภัณฑ์ คุณจะไม่เห็นกรุงโรมเช่นนี้ ตอนนี้กลับไปที่แกลเลอรี เดินต่อไปจนสุดทาง แล้วขึ้นไปยังลานของปาลัซโซนูโอโว จากนั้นขึ้นไปชั้นหนึ่ง จนถึงห้องวีนัส
ทำไมพระสันตะปาปาจึงซื้อเทพีเปลือยแล้วมอบให้แก่ประชาชน? คุณอยู่ในห้องวีนัส ห้องเล็กๆ ที่ใช้ชื่อของเธอ รูปปั้นนี้สูงหนึ่งร้อยเก้าสิบสามเซนติเมตร พบที่กรุงโรมราวปี 1670 ใกล้มหาวิหารซานวิตาเล ผ่านไปกว่าแปดสิบปี ในปี 1752 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่สิบสี่ทรงซื้อรูปปั้นนี้จากตระกูลสตาซี และทรงมอบให้แก่พิพิธภัณฑ์ ลองดูที่มือ: มือปิดบังร่างกายไว้ นี่คือ «วีนัสผู้สงบเสงี่ยม» หมายถึงผู้สุภาพเจียมตัว เป็นรูปแบบหนึ่งของแบบที่สืบมาจากอะโฟรไดต์แห่งคนิดอสของแพรกซิเทลีส พิพิธภัณฑ์ระบุว่ามีสำเนาราวหนึ่งร้อยชิ้น นโปเลียนนำรูปปั้นไปปารีสตามสนธิสัญญาโตเลนติโน รูปปั้นกลับมายังกรุงโรมในปี 1816 ในระหว่างนั้น ณ ที่ตั้งของรูปปั้นมีแบบหล่อปูนปลาสเตอร์วางอยู่ ซึ่งต่อมาถูกส่งไปยังบริเตนใหญ่ ใช้เวลาสักครู่ แล้วเดินชมรอบรูปปั้น: ห้องนี้เล็ก และแสงเปลี่ยนไป ตอนนี้กลับไปที่แกลเลอรีและเดินต่อไปจนสุดทาง: ห้องสุดท้ายคือห้องกาลาทา
นักรบที่บาดเจ็บ มีปลอกคอสวมอยู่ที่คอ หลายศตวรรษที่ผ่านมาผู้คนเรียกเขาว่านักสู้กลาดิเอเตอร์ แต่เขาไม่ใช่ คุณกำลังยืนอยู่ตรงหน้าชาวกาลาเทียผู้กำลังจะสิ้นชีพ เครื่องหมายอยู่ที่คอ คือทอร์ควีส ปลอกคอของชนชาติเคลต์ ลองดูผมที่ยุ่งเหยิงด้วย เขาเป็นชาวกาลาเทีย ชาวเคลต์แห่งเอเชียไมเนอร์ นี่คือสำเนาแบบโรมันที่ทำจากหินอ่อน ต้นฉบับเป็นสัมฤทธิ์และสูญหายไปแล้ว อาจมีอายุราว 230-220 ปีก่อนคริสตกาล และพระเจ้าอัททาลอสที่หนึ่ง กษัตริย์แห่งเปอร์กามอน ทรงว่าจ้างให้สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะเหนือชาวกาลาเทีย เขาคือศัตรู และพวกเขาแกะสลักเขาอย่างสง่างาม พวกเขาพบรูปนี้ในช่วงต้นศตวรรษที่สิบเจ็ด จากการขุดค้นที่วิลลาลูโดวิซี ข้อมูลแรกสุดมีขึ้นในปี 1623 เป็นเวลานานที่พวกเขาเรียกรูปนี้ว่านักสู้กลาดิเอเตอร์ผู้กำลังจะสิ้นชีพ เพราะความเข้าใจผิด ในปี 1797 นโปเลียนนำรูปนี้ไปปารีส และรูปกลับมายังโรมในปี 1815 ด้วยความช่วยเหลือของคาโนวา ในปี 2014 รูปนี้เดินทางไปอเมริกา เป็นเวลาสามเดือนที่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงวอชิงตัน มีผู้เข้าชมประมาณเจ็ดแสนคน และกลับถึงบ้านในวันที่ 20 มีนาคม ใช้เวลาสักครู่ นี่คือห้องสุดท้าย เมื่อคุณกลับไปที่จัตุรัสกัมปีโดลโย ให้มองหาอัศวินที่อยู่ตรงกลาง สิ่งที่คุณเห็นคือสำเนา และต้นฉบับนั้นคุณได้พบมาแล้ว



หมาป่าแห่งกรุงโรม (La Lupa), มาร์คัส ออเรลิอัส, การาวัจโจ, ทัศนียภาพของฟอรัมจากมุมสูง, วีนัส และชาวกอลที่กำลังจะตาย (Galata morente): ไฮไลต์ของพิพิธภัณฑ์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก สำหรับผู้ที่มีเวลาไม่มาก
เส้นทางสั้นฟรี จุดหยุดเพิ่มในเส้นทางเต็ม: 24 ฟังต่อกับเส้นทางเต็ม