หกบุคคล หนึ่งฉากสำหรับแต่ละคน: เถ้าอัฐิของฮาเดรียน กาฬโรคกับเทวทูต พระสันตปาปาผู้ถูกปิดล้อม การแหกคุกของเชลลีนี พระสันตปาปาผู้ทรงให้วาดภาพเหมือนของพระองค์ และโทสกาบนลานระเบียง สำหรับผู้ที่มีเวลาไม่มากนัก
เถ้ากระดูกของจักรพรรดิไปอยู่ที่ไหน? คุณอยู่ในห้องโกศ หัวใจของสุสานและเป็นจุดหมายของทางขึ้นทั้งหมด ที่นี่เคยเป็นที่พักของฮาเดรียนและซาบินาภรรยา ในสุสานแห่งเดียวกันนี้ ลูคิอุส เอลิอุส บุตรบุญธรรมของฮาเดรียน ก็ถูกฝังไว้เช่นกัน การฝังศพอื่น ๆ ตามมาอีกเป็นเวลาหลายปี รายสุดท้ายที่มีบันทึกคือคาราคัลลาในปี ค.ศ. 217 หลังจากนั้นก็เงียบหายไป ในปี ค.ศ. 410 ชาววิซิกอทมาถึงและปล้นกรุงโรม โกศถูกกระจัดกระจาย และเถ้ากระดูกก็สูญหายไปด้วย ไม่มีใครบอกได้ว่าเถ้าธุลีของบุรุษผู้ปรารถนาสุสานนิรันดร์ไปอยู่ที่ใด ลองมองไปรอบ ๆ ตอนนี้ห้องนี้ว่างเปล่า หากพบ ให้มองหาช่องผนังที่มีแผ่นจารึก จารึกนั้นมีถ้อยคำที่ถือกันว่าเป็นของฮาเดรียน เริ่มต้นว่า: จิตน้อย ๆ ที่หลงทางและแสนอ่อนโยน เป็นจักรพรรดิที่พูดกับจิตวิญญาณของตนเอง ราวกับพูดกับสิ่งเล็ก ๆ และเปราะบาง อ่านช้า ๆ และหยุดนิ่งเงียบสักครู่ จากนั้นให้มองหาทางออกสู่ลานโล่ง ที่ซึ่งนางฟ้ากำลังรอคุณอยู่
กรุงโรมล่มสลายลงแล้ว กาฬโรคพรากผู้คนไป และพระสันตปาปา เกรกอรีมหาราช ก็ไม่รู้จะทำอย่างไรอีก ดังนั้นพระองค์จึงจัดขบวนแห่สำนึกผิดไปตามท้องถนน ขณะนั้นเป็นปี 590 ตามธรรมเนียมที่เล่าสืบกันมา เมื่อขบวนมาถึงเบื้องล่างตรงนี้ เกรกอรีเห็นนิมิต บนยอดอาคารแห่งนี้ พระองค์เห็นอัครทูตสวรรค์มีคาเอลสอดดาบกลับเข้าฝัก สำหรับชาวโรมนี่คือสัญญาณว่ากาฬโรคกำลังจะสิ้นสุดลง นับแต่นั้นมา สถานที่แห่งนี้จึงได้ชื่อที่ยังใช้มาจนทุกวันนี้ คือ ปราสาทซันตันเจโล ตอนนี้ลองมองหาในลานแห่งนี้ มีรูปปั้นหินอ่อนที่มีปีกสัมฤทธิ์ เป็นผลงานของราฟาเอลโล ดา มอนเตลูโป และเป็นทูตสวรรค์เหมือนกับในนิมิต แต่ไม่ใช่องค์นี้ที่อยู่บนยอด องค์ที่อยู่บนยอดเป็นอีกองค์หนึ่ง ทำด้วยสัมฤทธิ์ หากคุณมองเห็นได้เมื่อแหงนหน้าขึ้นไป นั่นคือทูตสวรรค์ของปัจจุบัน มาถึงในปี 1753 และเป็นผลงานของเพเทอร์ อันทอน ฟอน แฟร์ชัฟเฟลท์ คำแนะนำ: อย่าให้คลาดสายตา คุณจะพบเขาอีกครั้งในตอนท้ายของการเยี่ยมชมนี้ และเขาคือตัวเอกของฉากสุดท้าย ตอนนี้ลองมองหาเส้นทางที่ขึ้นไปสู่ห้องของพระสันตปาปา
ขณะที่พระสันตะปาปาเสด็จหนี เกือบทั้งหมดของกองทหารรักษาพระองค์สวิสสิ้นชีพบนบันไดหน้ามหาวิหารนักบุญเปโตร วันนั้นคือวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1527 และทหารของจักรพรรดิชาร์ลส์ที่ 5 กำลังปล้นสะดมกรุงโรม นี่คือการปล้นกรุงโรม พระสันตะปาปาพระองค์นั้นคือเคลเมนต์ที่ 7 พระองค์ทรงวิ่งไปตามทางเดินที่มีป้อมปราการซึ่งเชื่อมมหาวิหารนักบุญเปโตรกับปราสาทแห่งนี้ และทรงปิดพระองค์อยู่ภายในนี้ พระองค์ทรงต้านทาน แต่ไม่อาจเสด็จออกไปได้ ต้นเดือนมิถุนายนพระองค์ทรงยอมจำนน เพื่อให้ได้รับอิสรภาพกลับคืนมา พระองค์จะต้องจ่ายเงิน 400,000 ดูกัต และอีกหลายเดือนต่อมาพระองค์จะทรงหนีอีกครั้งหนึ่ง โดยปลอมพระองค์เป็นคนปลูกผัก ลองมองไปรอบ ๆ ห้องเหล่านี้มีชื่อของพระองค์ หากเปิดอยู่ ให้มองหาห้องเล็ก ๆ ที่มีภาพเฟรสโกซึ่งไม่มีความศักดิ์สิทธิ์ใด ๆ นั่นคือสตูเฟตตา ห้องน้ำส่วนพระองค์ที่เคลเมนต์ที่ 7 ทรงให้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1525 สองปีต่อมา ในห้องเหล่านี้เอง พระสันตะปาปาพระองค์นั้นเป็นบุรุษผู้ถูกปิดล้อม โปรดจดจำทางเดินที่พระองค์เสด็จมา คุณจะพบมันอีกครั้งเมื่อสิ้นสุดการเยี่ยมชม ตอนนี้ขึ้นไปยังชั้นของลานภายใน ที่ซึ่งชายคนหนึ่งกำลังจะลองทำบางสิ่งที่บ้าบิ่น
เขาจะทำสำเร็จหรือไม่? ชายคนหนึ่งอยู่บนยอดกำแพงปราสาท และมีเพียงผ้าปูที่นอนที่ผูกต่อกันเป็นเงื่อน เขาชื่อเบนเวนูโต เชลลินี เป็นช่างทองและช่างปั้น และเวลานั้นอยู่ระหว่างปี 1538 ถึง 1539 เขาถูกขังไว้ที่นี่ด้วยข้อกล่าวหาที่ชัดเจน คือขโมยทรัพย์สินของสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7 ในสมัยการปล้นกรุงโรม คุณอยู่ที่ลานบ่อน้ำ ซึ่งสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6 ทรงดำริให้สร้างขึ้น ใต้เท้าคุณคือคุกเก่าแก่ ไม่ว่าคุณจะมองเห็นมันหรือไม่ก็ตาม ภาพเหตุการณ์ก็เป็นเช่นนี้ เขาเล่าเรื่องนี้เองในหนังสือ ชีวิต ของเขา เขาไต่ลงจากกำแพงด้วยเชือกที่ทำจากผ้าปูที่นอน แล้วก็ตกลงมา ขาหัก เขาไปถึงบ้านของพระคาร์ดินัลคอร์นาโรได้ และพระคาร์ดินัลก็ส่งเขากลับคืนให้สมเด็จพระสันตะปาปา นักประวัติศาสตร์อ่านงานของเชลลินีด้วยความระมัดระวัง เพราะเขาเล่าเรื่องของตัวเองได้เก่งมาก แต่ประเด็นหลักของการหลบหนีได้รับการยืนยันจากเอกสารอื่นๆ พวกเขาจับเขาขังกลับเข้าไปอีก เขาออกมาได้ในภายหลังเท่านั้น โดยได้รับความช่วยเหลือจากพระคาร์ดินัลอีกองค์หนึ่งด้วย คือ อิปโปลิโต เดสเต มีเสียงเล่าลือว่าในห้องขังเขาวาดภาพพระคริสต์ผู้ฟื้นคืนพระชนม์ไว้บนผนัง ส่วนคนอื่นๆ เห็นรอยเหล่านั้นเป็นเพียงรอยแตกร้าว ตอนนี้ให้เดินผ่านเฉลียงที่หันหน้าสู่แม่น้ำ แล้วมองหาห้องโถงใหญ่ที่ตกแต่งด้วยจิตรกรรมเล่าเรื่องของอเล็กซานเดอร์มหาราชและนักบุญเปาโล
ทำไมพระสันตะปาปาจึงให้วาดภาพวีรกรรมของกษัตริย์มาซิโดเนียไว้ในห้องโถง? เงยหน้าขึ้นมองสิ: คุณอยู่ในห้องเปาลินา ห้องโถงรับรองของสมเด็จพระสันตะปาปาเปาโลที่ 3 ในสมัยของพระองค์ ระหว่างปี ค.ศ. 1534 ถึง 1549 ปราสาทแห่งนี้เข้าสู่ช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์ที่สุดในฐานะที่ประทับของพระสันตะปาปา ที่นี่ไม่ใช่เพียงสถานที่สำหรับต้านทานศัตรูอีกต่อไป แต่เป็นสถานที่สำหรับต้อนรับแขก ชื่อที่ได้รับตอนรับศีลล้างบาปของพระสันตะปาปาองค์นี้คืออเลสซานโดร อเลสซานโดร ฟาร์เนเซ เช่นเดียวกับอเลกซานเดอร์มหาราช ส่วนเปาโลเป็นชื่อที่พระองค์ทรงเลือกเมื่อเป็นพระสันตะปาปา ตามนักบุญเปาโล ดังนั้นพระองค์จึงให้วาดภาพบุคคลผู้มีชื่อเดียวกับพระองค์ทั้งสองท่าน บนเพดานโค้งและบนผนังขนาดใหญ่ ทรงให้วาดฉากเหตุการณ์จากชีวิตของอเลกซานเดอร์มหาราช เหนือประตู ในภาพวงกลม มีเหตุการณ์จากชีวิตของนักบุญเปาโล ตั้งแต่การกลับใจจนถึงการเป็นมรณสักขี นักรบและนักบุญ: กระจกสองบานสำหรับชายเพียงคนเดียว จิตรกรผู้ควบคุมงานคือเปรินเดลวากา เคล็ดลับของห้องเขียนภาพ: เปรินเป็นผู้คิดโครงการทั้งหมด แต่วาดภาพจิตรกรรมฝาผนังด้วยมือของตนเองเพียงบางส่วนเท่านั้น ส่วนที่เหลือเป็นผลงานของผู้ร่วมงาน โดยเริ่มจากภาพร่างของเขา ตอนนี้ขึ้นไปจนถึงชั้นบนสุด ที่ระเบียงเทวดา
เมื่อรุ่งสาง บนระเบียงแห่งนี้ ชายคนหนึ่งกำลังรอการถูกยิงเป้า เขาชื่อคาวาราดอสซี เป็นจิตรกร หลงรักทอสกา และกำลังขับร้องบทเพลง E lucevan le stelle คุณกำลังยืนอยู่บนเวทีขององก์ที่สามของทอสกา อุปรากรของปุชชีนี ปุชชีนีเป็นคนที่ใส่ใจในความสมบูรณ์แบบ เขามายังกรุงโรมโดยเฉพาะเพื่อวัดเสียงระฆังยามเช้า ตามที่ได้ยินจากปราการของปราสาทแห่งนี้ จากนั้นเขาจึงปรับเสียงดนตรีของเขาให้เข้ากับเสียงระฆังใหญ่ของมหาวิหารนักบุญเปโตร เขามองไปในทิศทางนั้น และจินตนาการถึงเสียงนั้น ตอนนี้ถึงฉากนั้น เด็กเลี้ยงแกะน้อยร้องเพลงอยู่ไกล ๆ ท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้น ทอสกาเชื่อว่าการยิงเป้าเป็นเพียงการหลอก แต่กระสุนเป็นของจริง คาวาราดอสซีล้มลง แล้วทอสกาก็วิ่งไปยังราวกันตก และโยนตัวลงสู่ความว่างเปล่า ชั่วขณะหนึ่งก่อนหน้านั้น เธอยังมีความหวัง ชั่วขณะหนึ่งหลังจากนั้น เธอเหลือเพียงขอบนี้ ตอนนี้ให้เงยหน้าขึ้น เหนือคุณมีทูตสวรรค์ ที่มีดาบเก็บอยู่ในฝัก ก่อนหน้าเขา เคยมีองค์อื่น ๆ มาแล้ว องค์หนึ่งถูกทำลายระหว่างการล้อมเมือง องค์หนึ่งถูกฟ้าผ่า องค์หนึ่งถูกหลอมเพื่อทำปืนใหญ่ในปี ค.ศ. 1527 ปีแห่งการปล้นกรุงโรม ฮาเดรียนต้องการสุสานนิรันดร์ เคลเมนต์ที่ 7 ทรงแสวงหาที่ลี้ภัย เชลลินีมีเชือกที่ทำจากผ้าปูที่นอน ทอสกามีเพียงทางออกสุดท้าย และทูตสวรรค์ได้เห็นทุกสิ่ง เมื่อคุณพร้อม จงลงไปยังปราการ



หกบุคคล หนึ่งฉากสำหรับแต่ละคน: เถ้าอัฐิของฮาเดรียน กาฬโรคกับเทวทูต พระสันตปาปาผู้ถูกปิดล้อม การแหกคุกของเชลลีนี พระสันตปาปาผู้ทรงให้วาดภาพเหมือนของพระองค์ และโทสกาบนลานระเบียง สำหรับผู้ที่มีเวลาไม่มากนัก
เส้นทางสั้นฟรี จุดหยุดเพิ่มในเส้นทางเต็ม: 9 ฟังต่อกับเส้นทางเต็ม